به نام خدا ، در «أمالی» شیخ طوسی با سند متّصل خود روایت میکند از عبدالله بن سلیمان از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام: :
قَالَ: إذَا کَانَ یَوْمُ الْجُمُعَةِ فَزُرْهُمْ، فَإنَّهُ مَنْ کَانَ مِنْهُمْ فِی ضَیْقٍ وُسِّعَ عَلَیْهِ مَا بَیْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إلَی طُلُوعِ الشَّمْسِ ؛ یَعْلَمُونَ بِمَنْ أَتَاهُمْ فِی کُلِّ یَوْمٍ، فَإذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ کَانُوا سُدًی.
قُلْتُ: فَیَعْلَمُونَ بِمَنْ أَتَاهُمْ فَیَفْرَحُونَ بِهِ؟
قَالَ: نَعَمْ، وَ یَسْتَوْحِشُونَ لَهُ إذَا انْصَرَفَ عَنْهُمْ.
«میگوید: از حضرت باقر علیه السّلام دربارۀ زیارت اهل قبور پرسش کردم.
فرمود: چون روز جمعه باشد آنانرا زیارت کن ؛ چون هر کس از آنان در ضیق و تنگی باشد در بین طلوع صبح صادق و طلوع آفتاب گشایش مییابد، و لذا در این موقع در هر روز، از کسی که به زیارت او رفته باشد، علم و اطّلاع پیدا میکند، ولیکن چون آفتاب طلوع کند آنها یَله و رها میشوند و دیگر قادر بر جهتگیری در امور دنیا و زیارت اهل خود نیستند.
عرض کردم: آیا آنها از افرادی که به زیارت قبور آنها میروند علم پیدا میکنند و خوشحال میشوند؟
فرمود: آری، و نیز از بازگشت زائرین از قبور به محلّهای خود وحشت میکنند.»
زیارت اهل قبور بسیار فائده دارد، بالاخصّ زیارت قبور علماء و شهداء و مقرّبان درگاه خدا.
زیارت قبور ائمّه علیهم السّلام حکم دخول در آب کرّ دارد که زائر را پاک و از هر آلودگی منزّه میسازد.
چون نتیجۀ زیارت ارتباط با روح متوفّی است و زیارت کننده از آن روح مَدد میگیرد ؛ بنابراین هر چه روح متوفّی پاکتر و عالیتر باشد، زائر بهرۀ بیشتر و وافرتری خواهد برد.
روح متوفّی به قبر خود ارتباط بیشتری دارد و لذا زیارت ارواح در سر قبورشان اثر بیشتری دارد. و لذا مؤمن زائر بواسطۀ دریچۀ قبر، خود را به روح آن معصوم و مقرّب درگاه خدا مرتبط نموده و بدینوسیله با تمام فُسحت عالَم معنی و ارواح ارتباط پیدا میکند و بهره میگیرد.
مشهور است که در سر قبر علماء حاجت بیشتر برآورده است، و اصولاً در جاهائی که مردمان بزرگ و اولیاء خدا دفن شدهاند نورانیّت و وحدت بیشتر است؛ و محسوس است که آن بقاع و اماکن روشنی و سعۀ خاصّی دارد و گرفتگی و تاریکی ندارد، به خلاف قبور کفّار که تاریک است و خسته کننده و موجب قبض و تنگی میگردد.
برگرفته شده از کتاب معادشناسی تالیف حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدسسره
